poniedziałek, 15 czerwca 2015

Mam dość życia. Jak popełnić samobójstwo?


Depresja. Choroba naszych czasów.

Dla jednych zwykła wymówka.
Jak często słyszymy "weź się w garść", "depresja to choroba nieudaczników", "znajdź sobie zajęcie to ci minie", "chyba masz za dużo wolnego czasu", "w dupie ci się przewraca", "inni mają gorzej" - jedne z najłagodniejszych - a po drugiej stronie po prostu brak zrozumienia...

Depresja - fakt - nieleczona może prowadzić do śmierci.
Wciąż pokutuje przekonanie, że do psychiatry chodzą wariaci, nienormalni.
A na terapie - słabeusze.
Dlatego tak trudna nam prosić o pomoc. Ściana.

Kiedyś chciałam się zabić. Nie mogłam już znieść kolejnej awantury w domu, kolejnego upokorzenia ze strony pijanego ojca. Napisałam nawet list. Schowałam go pod poduszkę. Weszłam na parapet. I coś mnie powstrzymało...Pewnie myśl.."a jak się nie uda i zostanę kaleką? komu zrobię "na złość" ?
Weszłam z powrotem do pokoju. Położyłam się do łóżka. zasnęłam. Zapomniałam o liście. Na drugi dzień znalazła go moja mama pod łóżkiem...Płakała...nie wiedziała, że takie myśli chodzą mi po głowie. Prosiła abym nigdy tego nie robiła. Abym uwierzyła, że kiedyś ten domowy koszmar się skończy. Że będę pełnoletnia, pójdę na studia, założę własną rodzinę...

Jedyne czego żałuje, że nie podjęłam terapii wcześniej...

Żałuje też że nie znałam nr dla matek pogrążonych w tzw. baby blues...czyli tzw. depresja poporodowa.
To było jeszcze gorsze. Urodziłam dziecko i zamiast tryskać energią, miłością...ja byłam wiecznie smutna... też nie miał mi kto pomóc. Nikogo o nią nie poprosiłam. Wstydziłam się, że sobie nie radzę...

O baby blues pisałam już wcześniej. Tutaj.

Teraz poszukałabym dobrego psychologa.

Ten post to odzew na apel blogerów. Zapraszam Was na ich apel. Szczegółów szukajcie na Stayfly.
a pomocy możecie szukac tutaj:

116 123 – Telefon zaufania dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym
22 425 98 48 – Telefoniczna pierwsza pomoc psychologiczna
116 111 – Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
801 120 002 – Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”
800 112 800 – „Telefon Nadziei” dla kobiet w ciąży i matek w trudnej sytuacji życiowej

23 komentarze:

  1. Moje klimaty z tą depresją poporodową. Mnie w końcu mama zaciągnęła do psychiatry, i całe szczęście, bo nie wiem jak to by się skończyło. Marcin... próbował do mnie dotrzeć, ale jakoś tak... nieporadnie. Z jednej strony rozumiem, ciężko jest wczuć się w to, co dzieje się z drugim człowiekiem. Hitem było, kiedy kolejnego dnia, kiedy ja po prostu nie wstałam rano z łóżka, był Jego tekst: To może umyj podłogi, to ci przejdzie... I wiesz co? Dziś to mi się nawet z tego śmiać chce...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja cierpiałam podwójnie. Był zagranicą. nie chciałam go martwic. nie o wszystkim mu mówiłam...zresztą miałam...poczucie winy, że się tak dziwnie czuje...masakra...

      Usuń
  2. Depresja może dopaść nawet najsilniejszego... Antidotum na ból znaleźć samemu jest bardzo trudno, jednak wydaje mi się, że dużo trudniej trafić na dobrego lekarza...
    Pozdrawiam
    http://eksperyment-przemijania.blog.onet.pl/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. masz rację Asia...i tym najsilniejszym chyba trudniej sięgnąć po pomoc.
      Bo uważają że to ..oznaka słabości... - ja wiem, że się mylą...
      Perfekcjonistom też..wiem coś o tym...

      Usuń
    2. Dlatego warto słuchac intuicji. nie każdy lekarz może pomóc...zgadzam się...warto szukać takiego w towarzystwie którego będziemy się czuć bezpiecznie...
      Ja szukałam tak długo, aż znalazłam genialną babkę :)

      Usuń
  3. Mądre słowa .
    Drugim tematem o którym sie zapomina jest lęk . Taki potwór co rośnie w głowie . I utrudnia życie . Moze wspoltowarzyszyc Depresji , ale tez występować osobno . W dużym nasileniu inwalidyzuje . Miałam pacjentkę co kilka lat z domu nie wychodziła , a chory psychicznie mąż sie nią opiekował , żywił , karmił , mył .... Gdyby nie przytomność pielęgniarki , która ich znała to kobieta umarła by z głodu w domu , bo pan trafił do szpitala ....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. utrudnia...cholernie...niesamowicie blokuje życie pełną piersią... :(

      Usuń
  4. Gosiu dobrze,że napisałaś o tym zjawisku i chorobie bo jest szansa,że właśnie chorujący na depresję się podniosą i pójdą dalej...
    ściskam Cię mocno :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. mam nadzieję, że takie stereotypowe patrzenie na chorych ludzi typu
      "weź się w garść", "depresja to choroba nieudaczników", "znajdź sobie zajęcie to ci minie", "chyba masz za dużo wolnego czasu", "w dupie ci się przewraca", "inni mają gorzej"...
      się zmieni...

      Usuń
  5. Bardzo ważne! Dorzucam swoją cegiełkę: okiem tej, która Ich znajduje... Na szczęście, jak do tej pory, zdążałam...
    http://www.mamasama.com.pl/mama-w-zyciu/skad-wiesz

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dzięki za linka. chętnie poczytam...pzdr

      Usuń
  6. Ja mam dwie chore siostry w domu. schizofrenia. I kiedyś też myślałam jak inni. Że to leserstwo i tyle.Im jestem starsza tym więcej rozumiem.
    A Ty teraz jesteś mi jeszcze bliższa. Miałam podobnie w dzieciństwie. Ojciec nie pił, a bił. Nie umiał okazywać miłości.Miałam kilka razy myśli takie jak Twoje, ale zawsze zabrakło odwagi!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. i chciało by się powiedzieć (zabrakło mi odwagi) i ... bardzo dobrze... choć wtedy wydawało się to jedyne wyjście z patowej sytuacji...
      gdyby mi się udało, nie byłoby Michała, Hani...moich dwóch największych skarbów na Ziemi...

      Usuń
  7. Gosiu!
    Przyznać się to ogromna trudność, bo boimy się, że potem już wszyscy będą na nas patrzeć przez pryzmat choroby, słabości, "nienormalności"...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo właśnie to przez ten stereotyp, że depresja to choroba słabych. Guzik prawda.
      Choroba to choroba - nie wybiera. ważne aby szukać dla siebie pomocy i zawalczyć o lepsze jutro...

      Usuń
  8. Najgorsze, że ludzie w potocznym słownictwie używają depresji jako złego dnia..czy obniżonego nastroju.. i nie potrafią zrozumieć, że prawdziwa depresja to coś innego niż zwykłe marudzenie i oznaka słabości.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. też się pilnuje, aby słabszy dzień nazywać gorszym samopoczuciem. w końcu daję tez przykład moim dzieciom.
      Nie wstydzę się też trudnych uczuć. Fajne jest to, że moja 2,5 letnia córka potrafi je nazwać i gdy jest mi źle, podejść do mnie i zapytać wprost "Mamusiu, czemu jesteś smutna?"...

      Usuń
  9. Mam dziś taki dzień, leżę patrze w sufit
    Wszytko juz straciło sens
    Chce zasnąć i więcej się nie obudzić
    Depresję poporodową miałam 18 lat temu. Nie wiedziałam że to jest to
    Ptaszek w złotej klatce, naiwna idiotka która miała wszytko, a tak naprawdę nic
    Moja rodzina nie przyjęła do wiadomości ze mam depresję, jestem piękna, mam talent, zawsze uśmiechnięta. Maska, dla każdego z sercem na dloni prócz męża, pracoholika. bo ktoś musi robić
    Zero rozmów, zero wspólnego czasu, wspólnych spraw.
    Miał inną, odrzuciła go, teraz ma kolejna koleżanke, która nie dowie się ze w domu miał żonę, jeszcze ma. chorą na depresję, nie powie jej ze nie potrafi jej czyli mi pomóc, wróci do domu. Na noc albo i nie. Przecież wszytko jest jego, ja nie mam nic do gadania. Za długo to trwa, mam dość. Próbowałam rozmawiać, wyprowadza się bo nie potrafi żyć z depresja. , ze mną. O to chodziło do pełnoletności dzieciaków. I wiele innych czynników
    Głupia jestem ze wylewam tu gdzieś w sieci żal. Raz już stałam na peronie, teraz już mnie nic nie trzyma. Dzieci wychowałam na dobrych ludzi, widzą jak wygląda świat, znają hipokryzje taty ale tata to tata, zawsze go broniłam, dziś już niechce
    Chce tylko zasnąć

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Byłam ofiarą przemocy fizycznej i psychicznej.
      Nigdy bym sobie nie wybaczyła, ze nie spróbowałam sobie pomóc.
      Kiedyś powiedziałam lekarzowi, że nawet gdybym miała brać tabletki do końca życia, to warto...
      Warto szukać pomocy. Warto znaleźć ludzi, którzy przyjmą Cię taką jaka jesteś. Otoczenie ma znaczenie
      i warto szukać zmiany gdy wpływa na Nas destrukcyjnie. Czasem destrukcja jest w Nas samych i dlatego trzeba zacząć od siebie. Zawsze to powtarzam. Sama to przerobiłam. Najważniejszy pierwszy krok.
      Nie wolno radzić, ale wolno trzymać kciuki. Za Ciebie.

      Usuń
  10. Boje się lekarzy i tabletek
    Minęło, chwila spokoju, na jak długo, nie wiem
    Ludzi szukać? przecież oni widzą co chcą widzieć
    Albo tylko siebie i swoje. Juz nie szukam
    Kiedyś wydawało mi się ze znalazłam, pomyliłam się
    Otoczenie ma znaczenie. Coś w tym jest

    Dziękuję za kciuki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jednak wciąż uważam, że warto szukać dalej.
      Ze względu na alkoholizm w rodzinie szukałam pomocy a Al.-anon... obecność na ich mitingach bardzo mi pomogła popchnąć swoje życie na właściwe tory. powodzenia

      Usuń
  11. czasem już nie ma nadziei

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. może to kwestia instynktu samozachowawczego? nie raz upadałam i zawsze szukałam pomocy gdy wiedziałam, ze sama sobie nie poradzę.
      Kiedyś się tego wstydziłam. dziś dzięki temu - zyje..

      Usuń

Dziękuje...każdy komentarz mnie uskrzydla...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...