czwartek, 23 października 2014

Nie bycie takim jak inni jest Okej.

Moja terapeutyczna droga była bardzo wyboista.


Zaczęła się od mitingów DDA, po których czułam jak z każdym kolejnym spotkaniem, coś mi spada z pleców. i czuje się o niebo lżejsza.


Niestety, z przyczyn imigracyjnych musiałam terapie przerwać...


Po powrocie do Polski, znów pojawił się niedosyt. W końcu ziarenko zostało zasiane. A moja potrzeba zrobienia w końcu coś ze sobą silnie zakorzeniona...


Po drodze jednak pojawił się inny problem. Bo DDA często same piją albo wiążą się z osobą uzależnioną.
No....Ja się związałam.

Trafiłam na Al-Anon. To takie spotkania dla żon alkoholików (zresztą o moich doświadczeniach możecie poczytać na początku blogowania).
"Przy okazji" uczęszczałam na terapię dla osób współuzależnionych.
Pomogło mi to realnie ocenić moją sytuację rodzinną. Nie obwiniać się za picie męża...


Suma summarum moja wyboista droga,a po drodze ...
śmierć ojca - alkoholika, kata i przemocowca - po śmierci którego jedyne co czułam to - ulgę - ; rozwód - po którym mimo świętego spokoju - czułam ogromną porażkę, ból i poczucie porażki;
terapia małża i ponowne zejście...
zaowocowało potrzebą ponownego skonfrontowania się z przeszłością.
Bo wcześniejsze terapie bazowały jednak na próbie zmian Tu i Teraz... A Ja wciąż czułam potrzebę zmian w swoim życiu, ogarnięcia tego bagna które czułam w środku, mimo, że na zewnątrz funkcjonowałam całkiem nieźle..


I trafiłam na zajebistą terapeutkę. Oczywiście sukces mojego postrzegania siebie i rzeczywistości cały czas przypisuje mnie, ale Ja wiem, że to tylko dzięki jej pomocy, niesamowitej intuicji i wiedzy jestem taka jaka jestem. zajebista. nieśmiała. odważna. kreatywna. leniwa. uśmiechnięta. wrzeszcząca. spokojna. wulgarna. czuła. niepokorna. nieszablonowa. inna. podobna.


i choć ma tak pewnie większość ludzi :),
ja jako DDA, uczę się na nowo akceptować je w sobie - bez poczucia winy, że jestem taka sraka czy owaka, a nie jestem taka jak inni....


pomału czuje że zbliża się "kres" moich spotkań z terapeutką. czuję w kościach, że nawet ten post jest też takim sygnałem, ze pomału zaczynam stawać na własnych nogach...


a jeśli macie ochotę poczytać więcej o DDA odsyłam Was do bardzo ciekawego artykułu
Terapia DDA

19 komentarzy:

  1. Gosiu dużo przeszłaś...i po tym widać,że jesteś bardzo silną kobietką! :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dzięki. no fakt dużo i ... mało. zależy.
      ważne abym nauczyła się przekształcać własne doświadczenia w siłę i motor napędowy do lepszego życia

      Usuń
  2. dzielna dziewczynka, przytulam mocno Gosiu, cieszę się że stajesz na nogach.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj tak.. cały czas ta mała dziewczynka, we mnie siedziała. czas na dorosłą kobietę :)

      Usuń
  3. Dużo przeszłaś i jesteś silną osobą, podziwiam i życzę powodzenia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No cóż, jedyną stałą rzeczą w życiu są...zmiany. nic nie trwa wiecznie, ale czemu by nie spróbować poprawić jakości swego życia? pzdr

      Usuń
  4. Odpowiedzi
    1. Ojej...jaki komplement.. :)
      dziękuje i pzdr ciepło.

      Usuń
  5. Twarda Babka z Ciebie!
    Dużo możemy się od Ciebie nauczyć :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniczka..
      Jeśli komukolwiek pomoże to czym się dziele to warto się obnażyć...
      Pamiętam "nowe" dziewczyny z mitingów, takie zagubione i przestraszone jak Ja kiedyś i wiem, że warto pomagać dzieląc się własnym doświadczeniem.

      Usuń
  6. jestem na początku tej drogi, długo się zbierałam, żeby tu stanąć... i mam nadzieję, że dojdę tam, gdzie Ty...
    brawo...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kochana..na pewno...boś zajebista kobietka :)
      i warto przedłożyć jakość życia nad ... wegetacje...
      dostałam w życiu tyle wsparcia, że grzechem byłoby się nie podzielić i nie siać wiary, że warto mieć odwagę do zmian na lepsze.

      Usuń
  7. Witaj, jesteś wielką i niezwykle silną kobietą :)
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  8. tak mi przykro z powodu Twoich doświadczeń

    OdpowiedzUsuń
  9. Podziwiam cię, ja 35 lat zyję z tym DDa i chyba ju nic z tym już nie zrobię.

    OdpowiedzUsuń
  10. Gosie to silne babki,które jak chcą to mogą. ;) Dużo przeszłaś, ale to sprawiło, że jesteś teraz takim człowiekiem jakim jesteś, a jesteś super! :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuje...każdy komentarz mnie uskrzydla...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...